Surah Quraisy

لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ ‎﴿١﴾‏ إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ ‎﴿٢﴾‏ فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَٰذَا الْبَيْتِ ‎﴿٣﴾‏ الَّذِي أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ ‎﴿٤﴾‏

1. Kerana kebiasaan aman (dan kesenangan) kaum Quraisy, 2. (Iaitu) kebiasaan aman mereka bermusafir (menjalankan perniagaan) pada musim sejuk dan musim panas. 3. Maka hendaklah mereka menyembah Tuhan yang menguasai Rumah ini (Kaabah yang mulia), 4. Tuhan yang telah memberi mereka makan untuk menghilangkan kelaparan dan mengamankan mereka daripada ketakutan.

Kaum Quraisy – Penjaga Kaabah Syarif

Pada zaman jahiliah sebelum kedatangan Islam, rompakan, pembunuhan, dan peperangan sesama sendiri merupakan perkara biasa yang berleluasa dalam kalangan suku kaum di tanah Arab. Oleh sebab itu, apabila bermusafir dari satu tempat ke tempat yang lain, orang ramai sentiasa berada dalam ketakutan dan bahaya diancam musuh atau diserang penyamun di tengah jalan.

Walau bagaimanapun, khusus bagi suku kaum Quraisy, mereka diberikan penghormatan yang paling tinggi daripada seluruh kabilah dan suku kaum yang menetap di tanah Arab disebabkan kedudukan mulia mereka sebagai penjaga Kaabah Syarif.

Masyarakat Arab pada ketika itu sangat memuliakan dan menghormati Kaabah serta para penjaganya. Disebabkan itu, orang ramai tidak pernah mengganggu kafilah-kafilah perniagaan kaum Quraisy dan membiarkan mereka bergerak secara bebas dan selamat, pada saat kafilah-kafilah lain dirampas, dirompak, dan diserang.

Maka, kafilah perniagaan mereka bebas berulang-alik ke Yaman pada musim sejuk, dan ke Syam pada musim panas tanpa merasai sebarang ketakutan, lalu pulang dengan membawa pelbagai jenis hasil bumi, bekalan makanan, dan keperluan lain yang diperlukan oleh penduduk Makkah Mukarramah.

Pada hakikatnya, Kaabah Syarif merupakan punca utama kepada jaminan keselamatan kaum Quraisy dan kemakmuran ekonomi mereka.^[1]

^[1] روح المعاني 15/472